اینجا ایران، دیپلماسی‌مان غبارآلودتر از هوای تهران است.

به گزارش پاسرو به نقل از طنین یاس، ترحم بر پلنگ تیز دندان، ستم‌کاری بُوَد بر گوسفندان... این ضرب المثلی پُر کاربرد در بین مردم ایران است، وقتی که به فردی غیرقابل اعتماد، خیانت پیشه و شاید بتوان گفت گرگ صفت، فرصت سوء استفاده و خیانت داده می‌شود. کاش ادبیات عامه دولت یازدهم، آنقدر قوی بود که به اندازه بی‌سوادان! می‌توانست از این ضرب‌المثل‌ها بلد باشد و آن‌ها را به کار ببرد.

این همه وادادگی در قالب کرنش و لبخند به سردسته اراذل و اوباش استکبار "آمریکا" نوبرانه‌ای است که فقط در فصل دولت یازدهم به کام ایرانیان ریخته شده و چه بد طعم و بدمنظر است، این نوبرانه خفت‌بار...بعد از آن افتضاحات برجام که با تدابیر خاص مقام معظم رهبری و گنجانده شدن الحاقیه‌ای 9 بندی که بهتر است از آن به عنوان شروط پایبندی ایران بر قوانین برجام نام ببریم، بدون رو دروایسی باید گفت که ملت ایران دو سیلی محکم از آمریکا نوش جان کرده‌اند و آن هم سیلی‌هایی است که لایق آن دولتمردان ما هستند نه ملت شریف، شهیدپرور و غیور ایران زمین.

1.قانون ضد ایرانی روادید که تازگی‌ها به دست نامبارک اوباما امضا شد.

2.درخواست 226 نماینده کنگره آمریکا از دیوان عالی این کشور برای برداشت 1.75 میلیارد دلار از دارایی‌های مسدود شده بانک مرکزی ایرانشبکه خبری بلومبرگ نیز روز چهارشنبه در گزارشی، این پرونده را یکی از حوزه‌های مورد توافق میان کاخ سفید و کنگره آمریکا درباره ایران دانسته است، چرا که «باراک اوباما» مرداد ماه سال جاری، در پاسخ به «دیوان عالی آمریکا» که خواستار اظهار نظر دولت واشنگتن درباره این پرونده شده بود از این دادگاه خواسته بود درخواست تجدید نظر بانک مرکزی ایران را رد کرده و مبلغ 1.75 میلیارد دلار را از حساب این بانک برداشت کند.

روزی که رئیس دولت یازدهم دهان به فحاشی علیه مخالفان اعتماد به آمریکا باز کرد و آنها را با چوب بروید به جهنم، بی‌سواد، ترسو ، همیشه لرزان و بعد هم حجت‌الاسلام خاطره! آنها را کلاغ و ... نامیدند، اگر می‌توانست این روزها را پیش‌بینی کند و نکرد، کاری جز خیانت به ملت ایران نکرده است و اگر نمی‌توانست با این همه پیشینه خیانت‌کاری آمریکا دست این شیطان بزرگ را بخواند کاری بدور از اعتدال عقلانی انجام داده.

وقتی آنچه را که ملت در خشت خام می‌توانستند ببینند، دولتمردان و خواص ایرانی نمی‌توانند در آیینه مذاکرات مشاهده کنند، باید این دولت را چه نامید؟ دولت ناامیدان و یا دولت ناامید کننده..درباره نخستین گام بلند ضدایرانی اوباما در نقض برجام یعنی "قانون ضدایرانی روادید" جان کری نامه رسمی می‌نویسد و دل ظریف قرص می‌شود! انگار نه انگار، بی خیال تمام اتفاقات، تخته گاز برجام را یک طرفه اجرا می‌کنیم و به تمام معاهدات نوشته و خوانده شده اش، نوشته و نخوانده شده اش برای ملت! پای بندیم... وقتی در نشست نیویورک به پیشنهاد عربستان، سپاه پاسداران در لیست سیاه تروریسم قرار می‌گیرد به گفته شاهدان عینی ظریف وزیر امور خارجه ایران گویی انتظار چنین بداخلاقی را نداشته باشد! "شوکه" می‌شود و با عصبانیت "سیا" را به عنوان گزینه ایران در لیست سیاه تروریسم نام می‌برد؛

این سیلی ناخواسته از اعتماد بی‌جا به آمریکا و دیپلماسی ضعیف و منفعل در برابر عربستان، بر صورت از قبل آماده شده دولت ایران می‌نشیند و از ضرب آن ملتی گوششان صدا می‌کند.و حال در دومین حرکت ضدایرانی کنگره آمریکا که به امضا رئیس جمهور این کشور نیز رسیده است، قرار است با اجازه بزرگترهای ملت دست نامبارک آقا دزده در روز روشن در جیب پس اندازهای ملت ایران رود و هر آنچه دوست دارد به بهانه‌هایی واهی بردارد.

متأسفانه در این زمان دیگر نگاه ملت به دولت نیست، خوب می‌دانیم که دیپلماسی دولت راهی از پیش نخواهد برد، نگاهمان به مقام معظم رهبری است به او که با یک سخن دل مردم را محکم کرده و خواب خوش استکبار را به کابوس تبدیل می‌کند اگر چه دولت گویی وقعی بر این گونه دلگرمی‌ها ندارد! پس ما برایش آرزوی آمدن نامه‌ای دیگر از سوی کری داریم!اما به راستی، برای هر اشتباه کوچک باید عذرخواهی بلند و بالا داشت تا دلی که رنجیده، آرام شود،

برای اشتباهات بزرگ بین المللی و آبروریزی‌های ملی، شکست‌های مفتضحانه دیپلماسی، سیلی‌های نقد استکبار بر چهره ملتی مسلمان و در آخر شکستن قول‌های 100 روزه .. چه باید کرد؟    کاش در دولت حداقل یکی آنقدر مؤدب بود که از عموم ملت عذرخواهی کند!اینجا ایران، دیپلماسی‌مان غبارآلودتر از هوای تهران است.

انتهای پیام/

نوشتن دیدگاه

توجه!

پاسرو نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمییابند.


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید